มหาปิงคลชาดก

มหาปิงคลชาดก

ณ แคว้นมคธ อันอุดมสมบูรณ์ไปด้วยพืชพันธุ์ธัญญาหาร และมีผู้คนอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว พระโพธิสัตว์ได้เสวยพระชาติเป็นพราหมณ์หนุ่มผู้มีรูปงาม นามว่า ปิงคลมาณพ ด้วยความเฉลียวฉลาดและมีความรู้เป็นเลิศ ทำให้เขาเป็นที่รักและเคารพของคนทั้งหลาย แต่ทว่าในใจของปิงคลมาณพ กลับมีความคิดที่แปลกประหลาดอยู่เรื่องหนึ่ง นั่นคือ ความเชื่อเรื่องการทำนายทายทักจากสิ่งต่างๆ

วันหนึ่ง ปิงคลมาณพกำลังนั่งพักผ่อนอยู่ใต้ต้นไทรใหญ่ริมแม่น้ำ เมื่อเขามองขึ้นไปบนท้องฟ้า ก็เห็นนกกระสาตัวหนึ่งกำลังบินอยู่ เขาเกิดความคิดขึ้นมาว่า “หากนกตัวนี้บินไปทางทิศตะวันออก ข้าก็จะมีความสุข หากบินไปทางทิศตะวันตก ข้าก็จะประสบเคราะห์กรรม”

ขณะที่เขากำลังครุ่นคิดอยู่นั้น นกกระสาก็โบกปีกบินไปทางทิศตะวันตก ปิงคลมาณพหน้าซีดเผือดด้วยความหวาดกลัว เขาเชื่อมั่นอย่างสุดหัวใจว่าตนเองจะต้องพบเจอเรื่องร้ายแน่ๆ ด้วยความวิตกกังวล เขาจึงตัดสินใจที่จะหลีกหนีโชคร้ายที่กำลังจะมาถึง

เขาเก็บข้าวของและทรัพย์สินทั้งหมดที่มี และออกเดินทางมุ่งหน้าไปยังทิศตะวันออก หวังว่าจะหนีพ้นจากเคราะห์กรรมที่ทำนายไว้ เขาเดินทางรอนแรมไปหลายวันหลายคืน ผ่านป่า ผ่านภูเขา พบเจออุปสรรคนานัปการ แต่ด้วยความเชื่ออันแรงกล้า ทำให้เขายังคงมุ่งมั่นเดินทางต่อไป

ในระหว่างทาง เขาได้พบกับพ่อค้าเกวียนกลุ่มหนึ่ง กำลังเดินทางไปยังเมืองชายแดน พ่อค้าเหล่านั้นเห็นปิงคลมาณพมีรูปกายสง่างาม และดูมีความรู้ จึงชวนเขาให้ร่วมเดินทางไปด้วย ปิงคลมาณพตกลง เพราะคิดว่าการเดินทางไปทางทิศตะวันออกนี้ จะช่วยให้ตนเองพ้นจากเคราะห์กรรม

แต่โชคร้ายกลับมาเยือนเขาอย่างไม่คาดฝัน ในขณะที่เดินทางผ่านป่าทึบ พ่อค้าเกวียนกลุ่มนั้นได้ถูกโจรป่าดักปล้น ทรัพย์สินทุกอย่างถูกชิงไปอย่างไม่เหลือแม้แต่สิ่งเดียว ปิงคลมาณพเองก็ถูกปล้นเช่นกัน เขาเหลือเพียงเสื้อผ้าที่สวมใส่ และความเชื่อที่เริ่มสั่นคลอน

เมื่อเห็นพ่อค้าเกวียนสิ้นเนื้อประดาตัว และปิงคลมาณพก็ตกอยู่ในสภาพไม่ต่างกัน พวกเขาต่างก็เสียใจและผิดหวังกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ทว่า ปิงคลมาณพกลับคิดได้ว่า “เราเชื่อว่าการเดินทางไปทิศตะวันออกจะทำให้เราพ้นเคราะห์ แต่กลับต้องมาพบเจอเหตุการณ์เลวร้ายเช่นนี้ บางทีความเชื่อของเราอาจจะผิด”

ในขณะนั้นเอง ก็มีข่าวลือแพร่สะพัดในหมู่ชาวบ้านถึงความร่ำรวยและความสงบสุขของเมืองที่อยู่ทางทิศตะวันตก ซึ่งเป็นทิศที่เขาเคยเชื่อว่าจะนำมาซึ่งเคราะห์กรรม ปิงคลมาณพเกิดความสงสัย เขาจึงตัดสินใจที่จะลองเดินทางไปทางทิศตะวันตกดู

เมื่อปิงคลมาณพเดินทางไปถึงเมืองทางทิศตะวันตก เขาพบว่าเมืองนั้นมีความเจริญรุ่งเรือง ผู้คนมีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดี และมีโอกาสในการประกอบอาชีพมากมาย เขาจึงตัดสินใจปักหลักอยู่ที่นั่น และใช้ความรู้ความสามารถที่มีในการประกอบธุรกิจ

ด้วยความฉลาดและขยันหมั่นเพียร ปิงคลมาณพก็ประสบความสำเร็จในชีวิตอย่างรวดเร็ว เขากลายเป็นพ่อค้าผู้มั่งคั่ง มีชื่อเสียง และเป็นที่นับถือของคนทั่วไป เขามีชีวิตที่เปี่ยมสุข และไม่ต้องหวาดกลัวต่อเคราะห์กรรมใดๆ อีกต่อไป

เมื่อพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงระลึกถึงอดีตชาติของพระองค์ในครั้งนี้ ทรงแสดงธรรมเทศนาเพื่อสอนให้พุทธบริษัททั้งหลายได้เข้าใจถึงโทษของความงมงาย และการยึดติดในสิ่งที่ไม่เป็นจริง

คติธรรม: อย่าเชื่อในเรื่องการทำนายทายทักอย่างงมงาย ควรใช้สติปัญญาและความเพียรพยายามในการสร้างชีวิตของตนเอง